arzsanj

اگر صاحب کسب و کار هستید، می دانید که محتوای عالی کلید تمام تعاملات آنلاین شما است. شما باید محتوایی تولید کنید تا مخاطبان خود را جذب و آن ها را سرگرم کنید. اگر می‌خواهید جلوتر از رقبایتان باشید، محتوا باید به طور منظم ارائه شود، با رسانه های اجتماعی پشتیبانی شود و در حالت ایده‌آل، نو و منحصر به فرد باشد و توجه کاربران را به خود جلب کند.

به همین دلیل است که تولید محتوای مستمر و منحصر به فرد برای بقا در دنیای آنلاین ضروری است.

ما یک راهنمای ساده برای تنظیم فرآیندی به شما نشان خواهیم داد که می توانید هر بار که نیاز به تولید یک محتوا برای فعالیت های بازاریابی خود دارید، دنبال کنید. به عنوان مثال، این می تواند یک ویدیوی کوتاه باشد که محصول شما را معرفی می کند و می تواند در یکی از کمپین های فیس بوک شما استفاده شود.

تولید محتوا یک سیستم است نه یک هدف. سیستمی برای ایجاد اطلاعات برای یک گروه مخاطب مشخص است. شما دراین تولید محتوا باید سعی کنید با مخاطبان خود تعامل برقرار کنید پس باید دقت داشته باشید استراتژی محتوای شما باید همیشه سیستم تولید محتوای شما را هدایت کند.

اهداف مشترک برای یک سیستم تولید محتوا، ایجاد آگاهی، ترغیب به مطالعه بیشتر و در نهایت فروش است. نوع محتوایی که تولید می کنید باید یکی از آن اهداف را برآورده کند. تولید محتوا انواع مختلفی دارد که تولید محتوای نوشتاری، ویدیویی یا تصویری را میتوان به عنوان انواع تولید محتوا نام برد.

تحلیل تکنیکال یا تحلیل فنی ( Technical analysis ) روشی برای پیش بینی قیمت‌ها در بازار از طریق مطالعه وضعیت گذشته بازار است. در این نوع تحلیل از طریق بررسی تغییرات و نوسان های قیمت ها و حجم معاملات و همچنین نسبت عرضه و تقاضا می‌توان وضعیت قیمت‌ها در آینده را پیش بینی کرد. رفتار قیمت یا رفتار بازار همواره در تحلیل تکنیکال نقش اساسی را ایفا کرده و در کنار نمودارها به پیش بینی آینده روند قیمت ها کمک می‌کند. تحلیل تکنیکال که در بورس اوراق بهادار، بازار ارز، فارکس و نیز بازارهای بورس کالا مورد استفاده قرار می‌گیرد برای اولین بار توسط چارلز داو مورد استفاده مستقیم اقتصادی قرار گرفت. چارلز داو که وی را پدر تحلیل تکنیکال می‌شناسند، هیچ کتابی در زمینه تحلیل تکنیکال منتشر نکرد و مطالب خود را با ثبت بالا و پایین‌ترین قیمت های روزانه، هفتگی و ماهانه در مقالاتی در نشریه وال استریت ژورنال منتشر کرده و به بررسی روندهای موجود در بازار پرداخت.

تحلیل تکنیکال عبارت از بررسی نمودار قیمت یک دارایی است. در این تحلیل، تحلیل‌گران به بررسی گذشته قیمت نمودار دارایی و حجم معاملات می‌پردازند و سپس رفتار آینده بازار را پیش‌بینی می‌کند و سرانجام در لحظه تصمیم‌گیری می‌کنند. تحلیل تکنیکال یکی از ابزارهایی است که به صورت گسترده در بازارهای مالی سنتی استفاده می‌شود. همچنین یکی از مولفه‌های جدایی ناپذیر بازار ارز دیجیتال است. تحلیل تکنیکال به میزان زیادی برروی روند گذشته قیمت دارایی متمرکز است و بسیاری از معامله‌گران از این ابزار برای تشخیص روند بازار و شناسایی فرصت‌های مناسب معاملاتی استفاده می‌کنند. در واقع در این تحلیل، تحلیل‌گران به جستجو و کشف مجموعه‌ای از الگوها، اشکال هندسی، فرمول‌ها و روابط ریاضی می‌پردازند و بر مبنای آنها رفتارهای مشخص و پیش‌بینی پذیری را از قیمت انتظار دارند.

در تحلیل تکنیکال دو اصل نهفته است اصل اول می‌گوید همه چیز در قیمت نهفته است یعنی تمامی اطلاعات مورد نیاز در نمودار قیمت وجود دارد. اصل دوم، اصل استقرای ریاضی است یعنی هر رخدادی که قبلا بارها و بارها اتفاق افتاده و عینا تکرار شده است احتمال اینکه از این به بعد نیز کماکان رخ بدهد وجود خواهد داشت. اما تمامی قوانین تحلیل تکنیکال همگی از نوع قوانین آمار و احتمال هستند و هیچ قانون 0 تا 100 درصد در بازار وجود ندارد.

ترسیم نمودارهای قیمت در طول یک قرن اخیر همواره نشانگر این نکته مهم بوده که قیمت‌ها بر اساس روندهای مشخص موج‌های را بوجود می‌آورند که برگرفته از عوامل مختلفی است که بررسی علل تغییر قیمت موضوع بحث تحلیل فاندامنتال است اما این روندها به هر دلیلی که شکل گرفته باشند تکرارشونده هستند و با شناخت آنها می‌توان اهداف قیمتی و گاها نوسان‌های آنها را تا رسیدن به اهداف پیش‌بینی کرد.

در بازار ارزهای دیجیتال قیمت این ارزها توسط تحلیل‌گران از سال پیدایش آنها یعنی سال 2009 تا کنون بررسی می‌شود و تلاش می‌کنند قیمت‌های احتمالی آینده‌ی آنها را تعیین کنند. این کار به وسیله‌ی مقایسه‌ی روند مورد انتظار جاری با حرکت قیمت تاریخی قابل قیاس انجام می‌گیرد تا نتیجه‌ی معقولی پیش‌بینی شود. برخی این فرآیند را این طور تعریف می‌کنند که تاریخ خودش را تکرار می‌کند برخی دیگر هم این فرآیند را با این جمله توصیف می‌کنند که باید از گذشته پند بگیریم. تحلیل تکنیکال رفتار قیمت یک ارز با توجه به وضعیت عرضه و تقاضا، روند تغییرات قیمت گذشته و حجم معاملات آن ارز بررسی می‌شود و گرایش احتمالی قیمت آن ارز در آینده پیش‌بینی می‌شود. قیمت یک تابع از عرضه و تقاضا است و چنانچه تقاضا از عرضه پیشی بگیرد قیمت ارز افزایش و در صورتی که میزان عرضه بیش از تقاضا شود قیمت ارز کاهش پیدا می‌کند. تحلیل‌گران تکنیکال تنها با دو چیز سر و کار دارند، قیمت فعلی چقدر است؟ و سابقه تغییرات قیمت چطور بوده ؟

تحلیل تکنیکال از دیرباز در جوامع انسانی وجود داشته و اگر چه در گذشته از نمودار استفاده نمی‌شد، ولی با توجه به حافظه افراد در معاملات، نوعی تحلیل ذهنی مبتنی بر تکنیکال در جوامع قابل ملاحظه بود. این تحلیل در بناهای تاریخی مصر باستان ریشه دارد. در قرن ۱۳ میلادی، فردی به نام لئوناردو فیبوناچی دنباله اعدادی را کشف کرد که در ساخت اهرام ثلاثه مورد استفاده قرار گرفته بودند.

امروزه از اعداد فیبوناچی در بررسی وضعیت تکنیکالی نمودارهای قیمت استفاده می‌شود که سطوح حمایت و مقاومتی مهمی را در نموارها تشکیل می‌دهند. تحلیل تکنیکال در شکل ابتدایی خود در قرن ۱۷ میلادی در آمستردام هلند و در قرن ۱۸ میلادی در شمال ژاپن مورد استفاده قرار گرفت.

در آن زمان فردی به نام مونیشاهما (Manhissa Homa) در شمال ژاپن به دلیل نوسانات زیاد قیمت برنج، آن را به صورت روزانه ثبت کرد و از طریق مقایسه آن با قیمت روزهای قبل، به رابطه بین عرضه و تقاضای متأثر از تصمیمات معامله‌گران پی برد و توانست رفتار آتی آن را نیز پیش‌بینی کرده و از این طریق ثروت عظیمی به‌ دست آورد. روش ثبت قیمت توسط مونیشاهما که امروزه با نام نمودار شمع‌های ژاپنی شناخته می‌شود، همواره راهگشای تحلیل معامله‌گران بوده‌است.

کریپتوکارنسی که با عنوان ارز دیجیتال در بازارهای مالی شناخته می‌شود، وسیله‌ای است که برای مبادله آسان‌تر طراحی‌شده است. درواقع ارز دیجیتال شکلی از دارایی دیجیتال مبتنی بر شبکه است که در بین تعداد زیادی از رایانه‌ها توزیع شده است. بسیاری از ارزهای دیجیتال بر اساس فناوری بلاک چین ساخته‌شده‌اند که توسط یک دفتر کل اجرا می‌شود.

ارزهای دیجیتال از ارزهای فیات مانند دلار ایالات‌متحده یا پوند انگلیس متمایز می‌شوند زیرا هیچ مرجع مرکزی آن‌ها را صادر نمی‌کند که همین امر، به‌طور بالقوه آن‌ها را در برابر دخالت یا دست‌کاری دولت غیرقابل نفوذ می‌کند. از مزایای ارزهای دیجیتال می‌توان به انتقال پول ارزان‌تر و سریع‌تر و سیستم‌های غیرمتمرکز و هم‌چنین از معایب آن، می‌توان به نوسان قیمت، مصرف بالای انرژی برای فعالیت‌های ماینینگ اشاره کرد.

ارز دیجیتال یا ارز رمزنگاری‌شده، دارایی الکترونیکی محسوب می‌شود که فقط به‌صورت دیجیتال وجود دارند و تنها به همین شکل نیز نگهداری و منتقل می‌شوند.

همان‌طور که گفته شد این نوع ارز، پولی الکترونیکی است که توسط سیستم‌های کامپیوتری ایجاد و نگهداری می‌شود. ارز دیجیتال در زبان انگلیسی، با کلمه کریپتوکارنسی شناخته می‌شود. کریپتو در این عبارت به معنای رمز و کارنسی به معنای ارز است که در مجموع به معنای رمزارز مورد استفاده قرار می‌گیرد. اگر تا به حال برخوردی با ارزهای دیجیتال نداشته‌اید، این سه اصل کلی را در مورد کریپتوکارنسی یا ارز دیجیتال به یاد داشته باشید:

غیرمتمرکز: منظور از غیرمتمرکز این است که این ارزها توسط یک مقام دولتی یا بانک صادر نشده، خریدوفروش نمی‌شود.
دیجیتال: به این معنا که رمزارزها مشابه با دلار، یورو، سکه یا هر چیز دیگری به صورت فیزیکی در دسترس نیستند. در عوض همان‌طور که پیش‌تر اشاره کردیم، این ارزها توسط فرایندهای ریاضیاتی در مجموعه بزرگی از کامپیوترها و با حل برخی معادلات، تولید می‌شوند. بعد از حل، برای مبادله و انجام فرایند خریدوفروش، در سراسر جهان مورد استفاده قرار می‌گیرند.
رمزنگاری شده: در ارزهای دیجیتال از علم رمزنگاری بهره می‌برند تا بتوانند منحصربه‌فرد بودن یک شی یا ارز در این حوزه را تأیید کنند. رمزنگاری، عرصه‌ای برای ارتباط میان کدهاست که تنها دو طرف معامله قادر به تشخیص و ترجمه آن هستند و هیچ شخص سومی توانایی رمزگشایی آن را ندارد. استفاده از این ویژگی در ارزهای دیجیتال باعث می‌شود که دارنده هر ارز، بتواند به راحتی ادعای مالکیت ارز خود را ثابت کند.

Cryptocurrency یا رمز ارز، نوعی ارز دیجیتالی و غیر متمرکز است. از ارز دیجیتال می‌توان برای خرید و فروش استفاده کرد. پتانسیل بالای ارزها و رشد قیمتی آن‌ها برای سرمایه‌گذاری باعث شده تا توجه بسیاری از سرمایه‌گذاران را به خود جلب کنند.

ارز دیجیتال در واقع روشی جایگزین برای پرداخت نقدی، کارت اعتباری و چک است. تکنولوژی این ارزها به شما این امکان را می‌دهد که آن را مستقیماً و بدون دخالت شخص ثالث (مثل بانک) منتقل کنید. در نتیجه برای استفاده از ارز به اطلاعات فردی، کارت شناسایی یا شماره تأمین اجتماعی نیازی ندارید و می‌توانید این تراکنش‌ها را با نام مستعار انجام دهید.

امروزه هزاران ارز دیجیتال متفاوت در دسترس است. محبوب‌ترین آن‌ها بیت‌کوین است که در سال 2009 ایجاد شد و انقلابی را در صنعت مالی ایجاد کرد. پس از آن نیز ارزهای دیجیتال دیگری مانند اتریوم، بیت‌کوین کش، لایت کوین و … به وجود آمدند که همه، تقریباً از کد بیت‌کوین استفاده می‌کنند؛ اما ویژگی‌هایی را ارائه می‌دهند که پادشاه ارزهای دیجیتال از آن‌ها بی‌خبر بوده است. به عنوان مثال، بیت‌کوین کش به عنوان فورک (انشعاب) از بیت‌کوین و با هدف افزایش سرعت تراکنش‌ها و بهبود مقیاس‌پذیری بوجود آمد. پیشنهاد می دهیم مقاله اتریوم چیست؟ را مطالعه کنید.

ارز دیجیتال کاملاً دیجیتالی است؛ بنابراین هیچ سکه یا صورت حساب فیزیکی برای ارزی که متعلق به شماست وجود ندارد. به عبارت دیگر، ارزهای دیجیتال را نمی‎توان مانند سکه یا پول کاغذی در دست گرفت. در عوض، شما ارز دیجیتال خود را در کیف پول دیجیتال نگهداری می‌کنید و از این طریق به خرید و فروش آن می‌پردازید. کیف پول دیجیتال به صورت آنلاین، آفلاین و سخت‌افزاری در دسترس شماست و شکلی مانند درایو USB دارد. همچنین برای برخی ارزها مثل بیت‌کوین می‌توانید کیف پول کاغذی تهیه کنید.

مفهوم غیر متمرکز بودن یکی از اصول اولیه ارز دیجیتال است؛ در حالی که اکثر ارزها توسط بانک مرکزی اداره می‌شوند. ارزهای دیجیتال این امکان را به کاربران می‌دهند تا ارزهای خود را نگهداری کرده و آن را ارزش‌گذاری کنند. این یعنی اختیار ارز دیجیتال شما در دستان خود شما خواهد بود.

تراکنش‌های ارز دیجیتال بر روی یک لجر (ledger) غیر متمرکز نگهداری می‌شود. این لجر بلاک‌چین نامیده می‌شود. هر زمان که ارز دیجیتالی خریداری یا فروخته شود، این تراکنش به بلاک‌چین اضافه می‌شود. برای هر تراکنش اضافه شده به بلاک‌چین، یک فرآیند اعتبارسنجی دیجیتالی که سازوکار اجماع نامیده می‌شود، وجود دارد که با هدف تأیید تراکنش و جلوگیری از تقلب است.

پیدایش بیت‌ کوین به نوبه‌ی خود یکی از افسانه‌های جهان اینترنت است. در سال ۲۰۰۸، فرد (یا افرادی) با نام مستعار ساتوشی ناکاموتو (Satoshi Nakamoto) سند امکان‌ مفهومی به نام بیت‌ کوین را منتشر کردند. در این سند، ناکاموتو با اشاره به بحران مالی سال ۲۰۰۸ و همچنین عدم موفقیت واحدهای پولیِ مورد حمایت دولت‌ها و فساد در سیستم‌های بانکی موجود، این عوامل را به‌عنوان انگیزه‌ی خود در اختراع این واحد پولی عنوان کرده بود.

بیت‌ کوین می‌تواند یک واحد پولی شفاف‌تر و خالص‌تری باشد که به جای آنکه اهرم فشاری برای صاحبان قدرت باشد، در خدمت تمامی شهروندان دنیا خواهد بود.

در سال ۲۰۰۹، ناکاموتو به عرضه‌ی اولین بیت‌ کوین‌ها پرداخت و آن را در چرخه‌ی پولی وارد کرد. تنها موضوع، گسترش و ترویج آن به‌عنوان یک واحد پولی جدید بود.

برای استفاده از بیت‌ کوین، شما به یک نرم‌افزار کیف‌پول نیاز دارید که حساب بیت‌ کوینی شما را در کامپیوتر شخصی‌تان رمزگذاری و محافظت کند. برای شروع، ابتدا باید نرم‌افزار کیف‌پول را روی کامپیوتر یا تلفن هوشمند خود دانلود و نصب کنید. سپس می‌توانید کیف‌پول خود را با استفاده از حساب بانکی، کارت اعتباری یا سایر روش‌های پرداخت از بیت‌ کوین پر کنید.

مسئله‌ی بعدی پیدا کردن فروشنده‌ای است که بیت‌ کوین را به‌عنوان واحد پولی قبول دارد. اگرچه بیت‌ کوین در ابتدا آن‌قدر محبوب نبود، اما این روزها بسیاری از بازرگانان، فروشندگان، رستوران‌ها، فروشگاه‌های لباس، دندان‌پزشکی‌ها و سایر عرضه‌کنندگان محصولات و خدمات، این سکه‌های نوظهور را به‌عنوان واحد پولی پذیرفته‌اند. عده‌ای حتی از بیت‌ کوین برای اجاره‌ی خانه و خرید خودرو استفاده می‌کنند و اگر شما از خدمات مرتبطی از قبیل بیت‌اسپند (Bitspend) یا بیت‌پی (Bitpay) استفاده کنید، می‌توانید با بیت‌ کوین از هر خرده‌فروشی که به ذهن‌تان می‌رسد خرید کنید.

از دید کاربر، بیت کوین چیزی بیش از یک اَپ روی گوشی تلفن همراه و یا یک برنامه کامپیوتری که یک کیف پول بیت کوینی شخصی برایش تهیه کرده و به کاربر اجازه می دهد تا با آن به ارسال یا دریافت بیت کوینها بپردازد، نیست. برای بیشتر کاربران، روش کار بیت کوین در همین حد است.

در پشت این پرده، شبکه bitcoin یک دفتر کل عمومی به نام “زنجیره بلاک” را به اشتراک گذاشته است. این دفتر کل شامل همه تراکنشهایی است که تاکنون پردازش شده است و به کامپیوتر کاربر اجازه می دهد تا درستی هر تراکنش را بیازماید. اعتبار هر تراکنش به وسیله امضای دیجیتالی مربوط به آدرس های ارسال، محافظت می شود و به همه کاربران اجازه می دهد تا بر ارسال بیت کوینها از آدرسهای بیت کوینی خود، کنترل کامل داشته باشند. افزون بر این، هر کسی می تواند تراکنشها را با استفاده از توان محاسباتی سخت افزاری که ویژه این کار است، پردازش کرده و برای این سرویس، بیت کوینهایی را هم به عنوان جایزه بدست آورد. به اینکار اصطلاحاً “استخراج” می گویند.

بیت کوین به زبان ساده نوعی پول است. وقتی در موتور جست‌وجوی گوگل به دنبال تصایر بیتکوین بگردید، با سکه طلایی‌رنگی مواجه می‌شوید؛ اما اشتباه نکنید؛ Bitcoin به‌هیچ‌وجه موجودیت فیزیکی ندارد؛ بلکه نوعی دارایی مجازی است که برای پرداخت‌های الکترونیک در بستر بلاک چین می‌توان از آن استفاده کرد. هدف اصلی از ابداع بیت کوین، ایجاد زیرساخت امن و مطمئن برای مبادلات مالی از طریق شبکه بلاک چین است.

در سال ۲۰۲۲ بیتکوین آن‌قدر بزرگ شده است که بتوانیم آن را به‌عنوان ارز جهان‌روا، مانند دلار معرفی کنیم. البته بین ارزهایی مانند دلار و Bitcoin، تفاوت عمده‌ای وجود دارد. دلار به طور مستقیم زیرنظر بانک مرکزی آمریکا چاپ و توزیع می‌شود؛ به همین دلیل، می‌توان گفت زیر چتر حاکمیت متمرکز است؛ اما بیت‌کوین به‌هیچ‌وجه حاکمیت متمرکز ندارد. فناوری بلاکچین این امکان را فراهم کرده است تا این ارز دیجیتال در بستری شفاف با استفاده از نوعی مکانیزم اجماع، به صورت غیرمتمرکز استخراج، توزیع و مبادله شود.

اگر داستان کمی پیچیده به نظر می‌رسد، نگران نباشید. در ادامه گام‌به‌گام با هم پیش خواهیم رفت تا با این پادشاه جدید حاکم بر اقتصاد دنیا آشنا شویم. ماجرا تازه شروع شده است.